philosophyfriday

tl;dr
Filozofia-Piątek bada, jak idee i oczekiwania nie tylko opisują rynki — one je zmieniają.
W systemie refleksyjnym każda wiara staje się częścią rzeczywistości, którą próbuje wyjaśnić.
Krypto czyni to widocznym: podaż, popyt i cena dostosowują się tak szybko, że myślenie samo w sobie staje się siłą rynkową.
Wprowadzenie: O czym jest Filozofia-Piątek
Filozofia-Piątek to refleksyjna przestrzeń krypto-jazzu — miejsce, w którym można spojrzeć na idee, które kształtują nasze rozumienie rynku.
Jeśli Psychologia-Czwartek zajmuje się emocjami i uwagą, Filozofia-Piątek zajmuje się myśleniem samym w sobie — jak myślenie staje się częścią tego, co obserwuje.

tl;dr
Pomysł Rorty'ego na redeskrypcję dotyczy przetrwania przez język — zdolności do przepisania znaczenia, zanim znaczenie na nas się zawali.
Ironia nie jest dystansem, ale elastycznością: odwaga do zmiany narracji bez utraty szczerości.
Crypto, jak filozofia, to eksperyment w redeskrypcji — przepisywanie instytucji w kodzie, a nie w słowach.
Wprowadzenie: Pamięć, która pozostała
Filozofia – Piątek w crypto-jazz to miejsce, gdzie idee spotykają się z doświadczeniem — gdzie teoria zamienia się w autobiografię. Nie spotkałem Rorty'ego w klasie ani w bibliotece, ale przez kogoś, z kim kiedyś byłem blisko. To, jak się to stało, było prawie absurdalne — luźna uwaga, pod koniec rozmowy, która już wydawała się końcem. Wspomniała o nim przypadkiem, jak o odniesieniu, którego nie spodziewała się, że będzie miało znaczenie. Ale jakoś to ze mną zostało.

tl;dr
Władza rzadko rządzi przez siłę — rządzi poprzez kulturę, poprzez historie, które akceptujemy jako naturalne.
Kapitalizm utrzymuje swoją hegemonię poprzez kształtowanie tego, co ludzie uważają za możliwe i pożądane.
Krypto to pierwsza poważna kulturowa kontr-narracja wobec tej władzy — ale taka, która ryzykuje staniem się jej kontynuacją.
Wprowadzenie: Kultura jako prawdziwe pole bitwy
Antonio Gramsci kiedyś napisał, że najtrwalszą formą władzy nie jest dominacja, ale zgoda. Ludzie są posłuszni, ponieważ wierzą. Marks pokazał, jak systemy ekonomiczne reprodukują materialną nierówność; Gramsci dodał, że ideologia i kultura sprawiają, że wydaje się to legitymne. Prawdziwe zwycięstwo kapitału nie było przemysłowe, ale symboliczne — sprawiło, że jego własna logika wydawała się naturalna.