#vanar $VANRY OpenClaw jest niesamowity. Ale to, co oddziela dobrego agenta od dominującego, nie ma nic wspólnego z tym, jak dobrze działa. To sprowadza się do tego, jak długo pamięta i gdzie ta pamięć żyje. To jest to, co dodaje Neutron.

W tej chwili agenci OpenClaw pamiętają w plikach. MEMORY.md, USER.md, SOUL.md. To działa, dopóki nie zresetujesz agenta, nie zmienisz maszyny, nie wygenerujesz innej instancji lub nie pozwolisz mu działać wystarczająco długo, aby kontekst stał się martwym ciężarem. W tym momencie pamięć staje się długiem technicznym.

Neutron to API pamięci, które zapewnia agentom pamięć trwałą. Kiedy OpenClaw integruje Neutron, pamięć nie jest już związana z systemem plików, urządzeniem czy pojedynczym czasem wykonania. Agent może się wyłączyć, zrestartować w innym miejscu lub zostać całkowicie zastąpiony, a mimo to wznowić tam, gdzie skończył. Inteligencja przetrwa instancję.

Agent staje się jednorazowy. Pamięć przetrwa.

Neutron kompresuje to, co naprawdę ważne, w obiekty wiedzy, które mogą być konsultowane, rozumiane i ponownie wykorzystywane. Zamiast ciągnąć swoją pełną historię do przodu w każdym powiadomieniu, agent konsultuje pamięć jako narzędzie zapytań. To zmienia ekonomię agentów długoterminowych.

Okna kontekstowe pozostają zarządzalne. Koszty tokenów maleją. Agenci w tle, zawsze aktywne przepływy pracy i systemy wieloagentowe zaczynają funkcjonować jako prawdziwa infrastruktura zamiast eksperymentów.

Neutron przekształca OpenClaw w coś bardziej trwałego. Wiedza przetrwa przez procesy. Pamięć przetrwa ponowne uruchomienia. To, czego agent się uczy, gromadzi się z czasem.