Co mnie zafascynowało podczas zadania Fogo CreatorPad, to cicha specjalizacja kryjąca się za obietnicą szerokiej użyteczności. Fogo (@Fogo Official ) #fogo pozwolił $FOGO zniknąć w bezgazowych, zleceniach książki zamówień poniżej 50 milisekund podczas prostego testu wiecznego, z płatnikami obsługującymi opłaty tak czysto, że token wydawał się niemal bez ciężaru. Jednak ten sam zasób, gdy opuściłem przepływy handlowe, aby przetestować podstawowe wywołanie między aplikacjami lub podgląd delegacji walidatorów, natychmiast trafił na kuratowaną warstwę walidatorów — subtelna priorytetyzacja, która kierowała wydajność w stronę ścieżek wrażliwych na opóźnienia, podczas gdy zwykłe interakcje czekały na swoją kolej. To nie było wadą, tylko wyborem projektowym, który ujawniał się tylko w praktyce. To skłoniło mnie do myślenia, jak modele użyteczności często ostrzą się wokół jednego dominującego przypadku użycia na długo przed tym, jak się rozszerzą, rodząc pytanie, czy uwaga, którą teraz przyciągają, ostatecznie poluzuje te wczesne ograniczenia, czy po prostu je skodyfikuje.