"Porozmawiajmy o czymś, co spędza nam sen z powiek: bezpieczeństwo naszych pieniędzy. Aby to zobrazować, wyobraźmy sobie dwie osoby, Anę i Davida, które stają przed tym samym celem: oszczędzanie pieniędzy na wkład własny do mieszkania.
El Mundo de Ana: Ana ufa w to, co może zobaczyć i dotknąć. Dla niej 'bezpieczeństwo' to logo banku, aplikacja, którą zna od lat i wyciąg bankowy. Chociaż wie, że jej pieniądze w bolívarach tracą na wartości i że dostęp do jej walut w banku krajowym jest skomplikowany, czuje, że za tym wszystkim stoi instytucja, 'odpowiedzialność' osoby trzeciej. Strach przed utratą hasła lub oszustwem na platformie, której nie rozumie, jest większy niż jej nieufność wobec tradycyjnego systemu. Jej mantra to: 'Lepiej znane zło...'. Jej bezpieczeństwo kryje się w znajomości.
Świat Davida: David stracił zaufanie do instytucji dawno temu. Dla niego 'bezpieczeństwo' jest synonimem całkowitej kontroli. Jego pieniądze nie są w banku, który może ograniczyć jego dostęp lub którego polityka może zmienić się z dnia na dzień. Są w zimnym portfelu, chronione przez klucz, który zna tylko on. Rozumie, że to wiąże się z ogromną odpowiedzialnością – jeśli straci ten klucz, traci wszystko – ale woli polegać na swojej własnej dyscyplinie niż na stabilności systemu, który uważa za zepsuty. Jego mantra to: 'Zaufaj, ale weryfikuj'. Jego bezpieczeństwo tkwi w suwerenności.
Debata: Żaden z nich nie ma racji. Po prostu cenią różne rzeczy w oparciu o swoje doświadczenia. Ana szuka komfortu w delegacji, akceptując jej ryzyko. David szuka mocy absolutnej kontroli, biorąc na siebie własną odpowiedzialność. Nie chodzi o technologię kontra tradycję, lecz o dwie fundamentalnie różne filozofie zaufania.
Aby interagować: Zapomnijmy na chwilę, który jest 'lepszy'. Z jakim podejściem identyfikujesz się osobiście? Czy twoja pewność pochodzi z zaufania do systemu, czy z zaufania do siebie, aby wszystko ogarnąć?