Arabia Saudyjska i Pakistan podpisały historyczny pakt obronny, wzmacniając swoją wieloletnią współpracę w zakresie bezpieczeństwa. Umowa, podpisana przez saudyjskiego księcia koronnego Mohammeda bin Salmana i pakistańskiego premiera Shehbaza Sharifa, stanowi, że każda agresja przeciwko któremukolwiek z krajów będzie traktowana jako atak na oba.
Kluczowe Cechy Paktu:
- Wzmocniona Współpraca Obronnościowa: Umowa ma na celu rozwój współpracy obronnej między tymi dwoma krajami oraz wzmocnienie wspólnego odstraszania przed jakąkolwiek agresją.
- Wspólna odpowiedź na agresję: Atak na którykolwiek z krajów będzie traktowany jako atak na oba, co podkreśla zmianę od nieformalnych więzi bezpieczeństwa do instytucjonalizowanej struktury militarnej.
- Wszechstronna umowa obronna: Pakt obejmuje wszystkie środki militarne, ale nie jest jasne, czy obejmuje pakistański arsenał nuklearny.¹ ²
Tło i konsekwencje:
- Napięcia regionalne: Pakt pojawia się w okresie nasilających się napięć regionalnych, w którym państwa arabskie Zatoki stają się coraz bardziej ostrożne wobec wiarygodności Stanów Zjednoczonych jako ich gwaranta bezpieczeństwa.
- Działania Izraela: Ostatnie ataki Izraela na Katar rozwścieczyły kraje arabskie i mogły przyczynić się do paktu, chociaż saudyjscy urzędnicy podkreślają, że nie jest to odpowiedź na konkretne wydarzenia ani kraje.
- Reakcja Indii: Indie zauważyły pakt i ocenią jego konsekwencje dla bezpieczeństwa narodowego i stabilności regionalnej, jednocześnie potwierdzając swoje zobowiązanie do ochrony interesów narodowych.³
Znaczenie paktu:
- Pogłębianie więzi Pakistanu z Arabią Saudyjską: Umowa wzmacnia
wzmacnia strategiczne partnerstwo między dwoma krajami, oparte na wspólnych wartościach islamskich, więzach kulturowych i interesach strategicznych.
- Zmiana w dynamice regionalnej: Pakt może zmienić strategiczny kalkul w skomplikowanym regionie, gdzie monarchie Zatoki dążą do stabilizacji więzi zarówno z Iranem, jak i Izraelem w celu rozwiązania długoletnich problemów bezpieczeństwa.
