Jaka ewolucja z SpaceX i Starship?
"Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a firmament ogłasza dzieło rąk Jego." Psalm 19, 2
Od lat 70. XX wieku amerykańska podbój kosmosu przeszedł cichą transformację od mitu narodowego do projektu partnerskiego.
Rzeczywiście, od Nixona do Trumpa, NASA przeszła od modelu publicznego centralizowanego do bliskiej współpracy z sektorem prywatnym, otwierając drogę do wielowarstwowej gospodarki kosmicznej.
W 1972 roku Richard Nixon kończy program Apollo. Zwycięska Ameryka wobec ZSRR wybiera umiar budżetowy, a NASA koncentruje się na zrównoważonych programach, takich jak promy kosmiczne Space Shuttle i współpraca międzynarodowa ISS.
W związku z tym podbój ustępuje miejsca zarządzaniu status quo przestrzeni kosmicznej.
Po zimnej wojnie następuje orbitalna dyplomacja lat 1980-2000, kolejne administracje Reagana, Busha i Clintona sprzyjają badaniom naukowym i międzynarodowym partnerstwom.
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna staje się symbolem naukowego pokoju, ale także budżetowej zależności, ponieważ NASA nie ma już środków, aby marzyć samodzielnie.
Wreszcie era Trumpa poświęca powrót przywództwa kosmicznego, gdzie USA ponownie potwierdzają swoje ambicje kosmiczne.
W 2017 roku utworzenie Sił Kosmicznych i wznowienie programu księżycowego Artemis oznaczają strategiczny zwrot z wiralnym zdaniem Donalda Trumpa: "Wrócimy na Księżyc, aby polecieć na Marsa."
W tym kontekście pojawia się najodważniejsze partnerstwo publiczno-prywatne NASA & SpaceX. Prywatizacja podboju, w której Elon Musk, pomysłowy, innowacyjny politechnik, zresztą miliarder, ucieleśnia przełom, przekształcając marzenie kosmiczne w skalowalny przemysł.
Z Falcon 9 rewolucjonizuje ponowne wykorzystanie rakiet, z Crew Dragon transportuje amerykańskich astronautów bez zależności od Rosji, a z Starship, statkiem międzyplanetarnym w fazie rozwoju, celuje w Marsa, Księżyc i dalej.
W związku z tym NASA staje się teraz klientem i partnerem, nie mając już monopolu na eksplorację kosmiczną, która przeszła z narodowej dumy do globalnej konkurencji międzykorporacyjnej.
SpaceX, Blue Origin, Rocket Lab i inni budują gospodarkę niskiej orbity szacowaną na ponad $ 1 000 miliardów do 2040 roku, gdzie dane, napęd, komunikacja i kolonizacja Księżyca będą tworzyć nowy złoty kwadrat kapitału kosmicznego.
Należy zauważyć, że w tej gospodarce orbitalnej kryptowaluty i blockchain już znajdują swoje miejsce z automatycznymi kontraktami, tokenizacją zasobów pozaziemskich oraz suwerennością cyfrową na orbicie $BTC $ETH $BNB
Tak więc od Nixona do Trumpa, NASA straciła monopol, ale zyskała ekosystem, w którym przestrzeń nie jest już marzeniem państwowym, ale raczej rynkiem przyszłości, strategicznym polem, na którym rozgrywa się następna suwerenność, ponieważ przestrzeń nie jest już ostateczną granicą, ale nową giełdą.
Roger KILONGO SAMBU