Aby zrozumieć rozróżnienie, musimy najpierw przyjrzeć się problemom matematycznym, które zabezpieczają te systemy.
Kryptografia krzywych eliptycznych (ECC), która stanowi podstawę bezpieczeństwa Bitcoina, Ethereum i większości obecnych zk-SNARKów, opiera się na złożoności rozwiązania Problemu Logarytmu Dyskretnego na określonym typie krzywej. Problem ten jest niezwykle trudny dla dzisiejszych klasycznych komputerów. Jednak fizycy i informatycy zgadzają się, że wystarczająco potężny komputer kwantowy, działający na algorytmie Shora, mógłby stosunkowo szybko rozwiązać ten problem. Jeśli to nastąpi, kryptograficzna podstawa każdego systemu polegającego na ECC zostałaby natychmiast złamana.
Kryptografia oparta na siatkach, z drugiej strony, przenosi matematyczną trudność. Opiera swoje bezpieczeństwo na złożoności rozwiązywania trudnych problemów — takich jak znajdowanie najkrótszego wektora — na wysokowymiarowych strukturach geometrycznych zwanych siatkami. Uważa się, że te problemy są trudne zarówno dla komputerów klasycznych, jak i kwantowych. To sprawia, że systemy oparte na siatkach są wiodącym kandydatem do kryptografii post-kwantowej (PQC).
@Linea.eth Wybór: Bezpieczeństwo ponad natychmiastową prędkość
Decyzja Linea o włączeniu SNARKów opartych na siatkach do swoich dowodów zerowej wiedzy jest strategicznym posunięciem skoncentrowanym na długoterminowym bezpieczeństwie.
Chociaż tradycyjne SNARKi oparte na ECC są często szybsze i produkują nieco mniejsze rozmiary dowodów, niosą ze sobą inherentne ryzyko przyszłej awarii kwantowej. Podejście Linea jest proaktywnym środkiem zapewniającym integralność sieci na nadchodzące dekady. Wybierając system, którego bezpieczeństwo nie jest zagrożone przez algorytmy kwantowe, Linea w zasadzie zabezpiecza całe swoje rozwiązanie skalujące na przyszłość.
Ponadto wiele systemów dowodowych opartych na siatkach jest przejrzystych, co stanowi kolejny kluczowy atut. Przejrzystość oznacza, że system nie wymaga zaufanej konfiguracji — skomplikowanej, jednorazowej ceremonii kryptograficznej niezbędnej dla wielu SNARKów opartych na ECC (takich jak Groth16). Eliminacja zaufanej konfiguracji upraszcza działanie sieci i usuwa potencjalny pojedynczy punkt awarii.
W istocie, Linea podejmuje odważny wybór: akceptuje obecnie bardziej skomplikowaną i wymagającą obliczeniowo naturę kryptografii opartej na siatkach, aby osiągnąć podstawową warstwę odporności na post-kwantowe ataki, zapewniając, że jej rozwiązanie skalujące pozostaje solidne i godne zaufania długo po tym, jak komputery kwantowe staną się rzeczywistością.
