Zobacz, jak wygląda Korea Północna 🇰🇵 to dopiero najpotężniejsze pokolenie 80-tych w kosmosie

Maduro te działania są naprawdę jak gorąca twarz przy zimnej pupie, a on i jego żona zostali w to wciągnięci, dając całemu światu prawdziwą lekcję amerykańskiego hegemonizmu!

2 stycznia Maduro jeszcze przez dziennikarzy wysłał wiadomość do Ameryki, jego postawa była bardzo łagodna: powiedział, że jest gotów rozmawiać z Ameryką na temat umowy o zwalczaniu narkotyków, pod warunkiem, że rozmowa będzie poważna; jeśli Ameryka chce wenezuelskiej ropy, wenezuelska strona zawsze zaprasza amerykański kapitał; nawet jeśli chodzi o podpisanie wszechstronnej umowy o rozwoju gospodarczym, można o tym rozmawiać.

Wtedy pomyślałem, że Maduro albo naprawdę się przestraszył, wiedząc, że konfrontacja z Ameryką nie przyniesie dobrych owoców, i chciał się ugiąć, aby uzyskać spokój; albo stosuje strategię ustępowania w celu zyskania przewagi, chcąc najpierw zmylić Amerykę, aby zyskać trochę czasu na oddech. Ale kto by pomyślał, że Ameryka w ogóle nie traktowała jego dobrych intencji poważnie, nawet nie chciała odpowiedzieć, a 3 stycznia nad ranem wysłała samoloty wojskowe do stolicy Wenezueli, aby aresztować małżeństwo Maduro, podobno zabrano ich z powrotem do Ameryki!

To naprawdę zbyt ironiczne. Maduro, mając w sobie chęć współpracy, aktywnie wyciągnął gałązkę oliwną, myśląc, że wymieniając ropę i umowy gospodarcze na pokój, Ameryka powie mu: w obliczu absolutnej hegemonii, twoje ustępstwa i kompromisy są nic nie warte. Ameryka nigdy nie pragnie jakiejkolwiek umowy o współpracy, ale całkowitej kontroli nad Wenezuelą, trzymając ten kraj bogaty w ropę w swoich rękach.

Co więcej, jest to sygnał dla wszystkich krajów, które są na celowniku Ameryki: podczas negocjacji z Ameryką, nigdy nie rób sobie nadziei, że uległość przyniesie bezpieczeństwo. Logika Ameryki zawsze była taka, że ci, którzy mi sprzyjają, prosperują, a ci, którzy mi się sprzeciwiają, giną; tak długo, jak nie pasujesz do jej interesów, nawet jeśli dobrowolnie się ukłonisz, gdy przyjdzie czas, nadal nie zawaha się działać. Los Maduro jest najżywszym przykładem - w obliczu hegemonizmu, ustępstwa nie przyniosą szacunku, tylko wystarczająca siła własna może naprawdę pozwolić na stabilną pozycję.