1. Pierwsze tygodnie (Faza nowicjusza i początkowy entuzjazm)
· "Co ja tutaj robię? Wszyscy się na mnie patrzą.": Niepewność i poczucie bycia obcym. Bardzo powszechne jest odczucie, że jesteśmy obserwowani, chociaż w rzeczywistości większość skupia się na własnym treningu.
· "Nie wiem, jak używać tej maszyny, będę się ośmieszać.": Strach przed błędem i brakiem wiedzy technicznej.
· "Boli mnie wszystko, nie mogę nawet schodzić po schodach.": Słynne zakwasy (ból mięśniowy występujący późno) dominują myśli. To normalne, ale może być demotywujące.
· "To trudniejsze niż myślałem.": Zderzenie oczekiwań z rzeczywistością. Brak kondycji fizycznej staje się oczywisty.
· "Super! Czuję się pełen energii i dumny.": Są też momenty euforii po ćwiczeniach, dzięki endorfinom. To jest część, która uzależnia.
2. Po pierwszym miesiącu (Faza Rzeczywistości i Wątpliwości)
· "Nie widzę żadnej zmiany w moim ciele.": Pojawia się niecierpliwość. Ciało potrzebuje więcej czasu, aby pokazać widoczne zmiany niż byśmy chcieli, chociaż wewnętrznie są już ulepszenia (więcej wytrzymałości, lepszy sen).
· "Czy naprawdę warto tak się starać?": Pojawiają się egzystencjalne wątpliwości, szczególnie w dni, kiedy nie ma się ochoty iść.
· "Jestem w martwym punkcie, już nie robię postępów.": Dochodzi do pierwszej płaskiej fazy, gdzie szybkie początkowe poprawy zwalniają. To krytyczny moment, w którym wielu rezygnuje.
· "Ciągłe porównanie": "On podnosi więcej", "ona ma lepszą formę", "nigdy do tego nie dojdę". Porównanie jest wrogiem osobistej motywacji.
· "Szukam wymówek": "Dziś jestem bardzo zmęczony", "jest zła pogoda", "zacznę w przyszłym tygodniu". Umysł aktywnie szuka powodów, aby pominąć trening.
3. Pojawiające się myśli pozytywne (i są "paliwem")
· "Dziś biegałem 5 minut dłużej bez przerwy!": Świętowanie małych nieestetycznych osiągnięć: więcej wytrzymałości, więcej siły, lepsza technika.
· "Czuję się mniej zestresowany i lepiej śpię.": Ocenia się korzyści psychiczne i zdrowotne, które często przychodzą wcześniej niż fizyczne.
· "To już jest MOJA rutyna.": Zaczyna się odczuwać poczucie własności i nawyku. Chodzenie na trening przestaje być dziwnym wydarzeniem i staje się częścią tygodnia.
· "Dziś nie miałem ochoty, ale poszedłem i teraz czuję się świetnie.": Odkrywa się satysfakcję z dyscypliny, która jest silniejsza niż sporadyczna motywacja.
· "Dam radę z jeszcze jedną powtórką!": Rozwój mentalności wysiłku i osobistego rozwoju.
Kluczowe wskazówki do zarządzania tymi myślami:
1. Skup się na procesie, a nie na wyniku: Zamiast "chcę schudnąć 5 kg", pomyśl "zrealizuję moje 3 treningi w tym tygodniu".
2. Świętuj nieestetyczne zwycięstwa: Więcej energii, lepszy humor, mniej bólów pleców, więcej elastyczności.
3. Porównanie to złodziej radości: Rywalizuj tylko z samym sobą. Podróż każdej osoby jest unikalna.
4. Stałość zabija doskonałość: Lepiej chodzić 3 razy w tygodniu i robić "przyzwoity" trening niż obsesjonować się jego perfekcją i wypalić się w miesiąc.
5. Szukaj pomocy, jeśli możesz: Trener, nawet na kilka początkowych sesji, da ci pewność techniczną i pomoże uniknąć kontuzji.
6. Słuchaj swojego ciała: Naucz się odróżniać "dobry ból" od wysiłku od "złego bólu" związane z możliwą kontuzją.
Podsumowując: Pierwsze miesiące to mentalna bitwa między niepewnością, niecierpliwością i wątpliwościami a satysfakcją, dyscypliną i małymi osiągnięciami. Ci, którzy potrafią sprawić, by pozytywne myśli wygrały bitwę, to ci, którzy przekształcają trening w trwały styl życia.
