OD AGENTA JAKO NARZĘDZIA DO AGENTA JAKO INFRASTRUKTURY - CZĘŚĆ 2 Z 3

To tutaj innowacja QuackAI błyszczy, oznaczając wyraźną ewolucję w paradygmatach agentów AI.

AGENT JAKO NARZĘDZIE (STARY MODEL)

Historycznie, agenci AI w Web3 byli narzędziami taktycznymi—izolowanymi aplikacjami, które wspierają konkretne zadania. Pomyśl o wczesnych botach na platformach takich jak Discord do przypomnień o głosowaniu DAO lub podstawowych analizatorach AI do analizy sentymentu propozycji na forach. To są reakcje, fragmentacja i wymagają ręcznej integracji. "Pomagają" ale nie zmieniają zasadniczo systemu; zarządzanie wciąż opiera się na ludzkiej koordynacji, co prowadzi do wąskich gardeł, takich jak niskie zaangażowanie i opóźnienia. Na przykład tradycyjne DAO mogą używać narzędzi do głosowania, ale wciąż potrzebują kogoś do ręcznego wykonania, sprawdzenia zgodności i obsługi logistyki międzyłańcuchowej.

Ten model łamie się w skali, szczególnie dla RWA, gdzie zgodność na poziomie instytucjonalnym jest nie do negocjacji.

AGENT JAKO INFRASTRUKTURA (PRZESUNIĘCIE QUACKAI)

QuackAI przekształca agentów w podstawową warstwę zdecentralizowanych systemów. Zamiast tego, aby agenci byli narzędziami dołączonymi, są tkani w jednolitą strukturę, w której inteligencja (decyzje agenta), wykonanie (automatyczne działania) i zgodność (egzekwowanie polityki) działają jako jedno. To tworzy "programowalną autonomię", w której agenci nie tylko pomagają—umożliwiają całej gospodarce działanie autonomicznie w ramach weryfikowalnych zasad.

Ewolucja jest napędzana przez:

1. Unifikację Fragmentowanych Systemów: Tradycyjne narzędzia oddzielają myślenie (analiza), działanie (wykonanie) i sprawdzanie (zgodność). Quack AI łączy je, eliminując przestoje. Agenci proponują działania, polityki je ograniczają, a wykonanie odbywa się automatycznie.

2.

Skalowalność dla Gospodarek Agentów: W rozwijających się "gospodarkach agentów" (gdzie podmioty AI zajmują się płatnościami, rozliczeniami i decyzjami), infrastruktura taka jak Quack AI jest niezbędna. Wspiera operacje międzyłańcuchowe, zoptymalizowane pod względem gazu, co czyni agentów wykonalnymi dla rzeczywistych przypadków użycia, takich jak zarządzanie RWA lub wieloprotokołowe.