Współtwórca Ethereum argumentuje, że benchmarki cenowe, bezpieczeństwo orakulów i incenwity stakingowe nadal pozostają nierozwiązanymi wyzwaniami dla dezentralizowanych stablescoinów.
Co warto wiedzieć:
Vitalik Buterin stwierdził, że dezentralizowane stablescoiny nadal są kruche, mimo lat rozwoju.
Stwierdził, że zależność od dolara amerykańskiego, wrażliwe źródła cen i stopy zdeponowania stwarzają długoterminowe ryzyka.
Współtwórca Ethereum przedstawił nierozwiązane kompromisy, a nie konkretnego rozwiązania.
Współtwórca Ethereum, Vitalik Buterin, mówi, że branża kryptowalutowa nie rozwiązała jeszcze niektórych podstawowych problemów projektowych dotyczących prawdziwie dezentralizowanych stablescoinów, argumentując, że wiele istniejących systemów opiera się na kruchych założeniach, które mogą się w przyszłości zawieść.
W poście opublikowanym na X w niedzielę Buterin przedstawił to, co opisał jako trzy główne wyzwania, które pozostają nierozwiązane. Zamiast promować konkretny projekt lub proponować nowy stablecoin, ujął post jako krytykę tego, jak obecnie projektowane są zdecentralizowane stablecoiny i dlaczego te projekty mogą nie przetrwać w dłuższej perspektywie. Pierwszą obawą Buterina było to, że większość zdecentralizowanych stablecoinów nadal polega na dolarze amerykańskim jako punkcie odniesienia. Chociaż przyznał, że śledzenie dolara ma sens w krótkim okresie, argumentował, że systemy mające być odporne na wstrząsy polityczne lub ekonomiczne nie powinny być na stałe związane z jedną narodową walutą. W długich horyzontach czasowych, napisał, nawet umiarkowana inflacja może podważyć przydatność powiązania z dolarem. Buterin zasugerował, że przyszłe stablecoiny mogą zamiast tego śledzić szersze indeksy cenowe lub miary siły nabywczej, a nie tylko dolar.
Na najbardziej podstawowym poziomie stablecoiny są kryptowalutami zaprojektowanymi w celu utrzymania stabilnej wartości, zazwyczaj poprzez powiązanie z dolarem amerykańskim. Chociaż niektóre stablecoiny są emitowane przez scentralizowane firmy, które posiadają dolary lub aktywa równoważne dolarowi, zdecentralizowane stablecoiny dążą do utrzymania stabilności przez kod, zabezpieczenie i zachęty rynkowe, zamiast polegać na jednym emitencie. Drugą kwestią, którą podkreślił Buterin, były wyrocznie — mechanizmy, które dostarczają blockchainom dane z rzeczywistego świata, takie jak ceny aktywów. Ponieważ blockchainy nie mogą bezpośrednio uzyskiwać informacji zewnętrznych, polegają na wyroczniach do raportowania cen używanych przez inteligentne kontrakty. Według Buterina, jeśli wyrocznia może być manipulowana przez kogoś z wystarczającym kapitałem, cały system staje się podatny na ataki.
Twierdził, że gdy wyrocznie są słabe, protokoły są zmuszone bronić się ekonomicznie, a nie technicznie. W praktyce oznacza to projektowanie systemów, w których koszt ataku na wyrocznię przewyższa całkowitą wartość protokołu. Buterin powiedział, że często wymaga to wyciągania znacznej wartości od użytkowników poprzez opłaty, inflację lub kontrolę nad zarządzaniem. Powiązał tę dynamikę ze swoją długoletnią krytyką "finansowych rządów", argumentując, że systemy zarządzane głównie przez posiadanie tokenów nie mają naturalnych przewag obronnych i zamiast tego polegają na tym, że ataki stają się zbyt kosztowne, aby je podjąć. Trzecim problemem, który omówił Buterin, była wydajność stakowania, którą opisał jako ukryte źródło napięcia dla zdecentralizowanych stablecoinów. Na Ethereum stakowanie polega na zablokowaniu etheru w celu zabezpieczenia sieci w zamian za zyski. Ale gdy stablecoiny są wspierane przez stakowany ether, użytkownicy stają w obliczu niejawnego kompromisu: zysk z stakowania uzyskanego przez zabezpieczenie konkuruje z zyskami, które użytkownicy stablecoinów mogliby w przeciwnym razie uzyskać.
Według Buterina, tworzy to sytuację, w której posiadacze stablecoinów efektywnie akceptują niższe zyski, co opisał jako suboptymalny wynik.
Aby zilustrować trudności w rozwiązaniu tego, przedstawił trzy szerokie teoretyczne podejścia. Jedno polegałoby na obniżeniu zysków z stakowania do bardzo niskich poziomów. Inne polegałoby na stworzeniu nowej formy stakowania, która oferuje zyski bez tych samych ryzyk. Trzecie polegałoby na przeniesieniu części ryzyk stakowania na samych użytkowników stablecoinów. Buterin podkreślił, że nie były to propozycje, ale przykłady ograniczonej przestrzeni rozwiązań.
Kluczowym ryzykiem, do którego Buterin wielokrotnie wracał, było karanie. Karanie odnosi się do kar nałożonych na walidatorów — uczestników, którzy pomagają zabezpieczyć sieć Ethereum — jeśli zachowują się niewłaściwie lub nie pozostają online. Buterin podkreślił, że ryzyko karania jest często źle rozumiane. Nie dotyczy tylko celowego wykroczenia, napisał, ale także sytuacji, w których walidatorzy są offline przez dłuższy czas lub kończą na przegranej stronie konfliktu cenzury w całej sieci. Te kary mogą zmniejszyć wartość stakowanych zabezpieczeń, co czyni je ryzykowną podstawą dla stablecoinów. W końcu Buterin argumentował, że zdecentralizowane stablecoiny nie mogą polegać na stałych poziomach zabezpieczeń. W okresach gwałtownych spadków rynkowych, napisał, systemy muszą być w stanie dynamicznie dostosować się, aby pozostać wypłacalne. Bez mechanizmów dostosowujących zabezpieczenia w czasie rzeczywistym, stablecoiny ryzykują złamanie swoich powiązań w okresach ekstremalnej zmienności.
#USNonFarmPayrollReport #Ethereum #UpdateAlert #USTradeDeficitShrink #NewsAboutCrypto