Projekt produktów pochodnych płynnej stakingowej w ekonomii tokena Walrus: stWAL i mechanizm izolacji ryzyka
Aby zwiększyć efektywność kapitału tokena i obniżyć próg wejścia, protokół Walrus zaprojektował mechanizm produktów pochodnych płynnej stakingowej, jednocześnie zapewniając bezpieczeństwo sieci za pomocą izolowanego puli ryzyka.
Proces działania:
Wystawiający stakingowy umieszcza tokeny WAL w oficjalnym lub audytowanym kontrakcie stakingowym trzeciej strony, otrzymując w zamian 1:1 tokeny pochodne stWAL. Token stWAL reprezentuje kapitał WAL złożony w stakingu oraz prawo do przyszłych zysków, może być swobodnie handlowany, pożyczanym lub używany jako zastaw na rynku DeFi.
Projekt izolacji ryzyka:
Struktura dwupłynowa: aktywa stakingowe są podzielone na „aktywną pulę weryfikacyjną” i „pulę gotową do bezpieczeństwa”. Wartość stWAL jest głównie powiązana z wysoko płynnymi aktywami w „puli gotowej do bezpieczeństwa”.
Uporządkowane likwidacje: w przypadku, gdy węzeł zachowa się nieuczciwie i jego złożone tokeny WAL zostaną skonfiskowane, system najpierw odlicza z „aktywnej puli weryfikacyjnej”. Dopiero gdy ta pula nie wystarczy, część zostaje odliczona proporcjonalnie z „puli gotowej do bezpieczeństwa”, a szkody są pierwszeństwem pokrywane przez fundusz ubezpieczający posiadaczy stWAL.
Oddzielenie zysków od ryzyka: zyski z działania węzła (opłaty za przechowywanie) są przede wszystkim przekazywane posiadaczom stWAL, podczas gdy ryzyko konfiskaty ponosi głównie „aktywna pula weryfikacyjna”, która jest odpowiedzialna za działalność operatora węzła.
Taki projekt pozwala zwykłym posiadaczom tokenów bez barier i niskiego ryzyka korzystać ze wzrostu sieci, a ryzyko i zyski związane z zarządzaniem węzłami zostają w rękach specjalistów.
