Obecny rynek kryptowalut ujawnia strukturalne napięcie między efektywnością kapitału a systemową kruchością. płynność stała się coraz bardziej fragmentaryczna na L2, łańcuchach specyficznych dla aplikacji oraz izolowanych miejscach DeFi, tworząc iluzję głębokości, podczas gdy ukrywa ryzyko wykonania. Dane z łańcucha pokazują, że niewielka grupa market makerów i strategii portfeli pośredniczy teraz w większości ruchu, zwiększając refleksywność podczas zdarzeń stresowych zamiast ją tłumić.
Wybory w projektowaniu protokołów pogłębiają ten problem. Tokeny zgłoszeniowe często skupiają władzę głosowania wśród pasywnych delegeatów, co zmniejsza reaktywność w chwili, gdy systemy stają się bardziej skomplikowane. Z kolei abstrakcja opłat i mechanizmy wygładzania MEV poprawiają doświadczenie użytkownika, ale zakrywają prawdziwe sygnały popytu, osłabiając odkrywanie cen na poziomie bazowym.
Mniej dyskutowanym ryzykiem jest niespójność płynności w czasie: incydenty przyciągają krótkoterminowy kapitał, podczas gdy protokoły zakładają długoterminową zgodność. Gdy nagrody się wygaszają, płynność opuszcza system szybciej, niż może się dostosować rada lub parametry bezpieczeństwa.
Głównym wnioskiem jest to, że skalowalność przewyższyła odporność. Trwałe rynki kryptowalutowe będą zależeć mniej od przepustowości i więcej od projektów, które wewnętrznie zintegrują ryzyko płynności, opóźnienia w zarządzaniu i degradację incydentów, zanim następny reżim wahań je przetestuje.
