Walrus został stworzony w celu rozwiązania prostego problemu, który ciągle szkodzi budowniczym: łańcuchy bloków mogą potwierdzać posiadanie, ale nie mogą tanio zapewnić dostępności dużych danych przez cały czas. Protokół dzieli odpowiedzialności, tak aby sieć przechowywania przechowywała dane, a Sui utrzymywał rekord o tym, co zostało przechowane, przez jaki czas i na jakich warunkach. Gdy użytkownik przesyła dane, klient koduje je na części z nadmiarowością i rozprowadza je po węzłach przechowywania, dzięki czemu żaden pojedynczy operator nie stanowi punktu awarii. Gdy zebrano wystarczającą ilość dowodów, tworzony jest dowód dostępności na łańcuchu, co jest momentem, w którym aplikacje mogą traktować dane jako rzeczywistą infrastrukturę, a nie tylko nadzieje na przesłanie. Odczytywanie działa w taki sam sposób: użytkownik zbiera wystarczającą ilość części, by odtworzyć oryginał, więc częściowe awarie nie oznaczają utraty danych. WAL wspiera system poprzez płatność za przechowywanie oraz bezpieczeństwo wyboru węzłów dzięki delegowanemu stakingowi, gdzie udział i wydajność wpływają na to, kto ponosi odpowiedzialność w każdym okresie. Jestem ostrożny pod dwoma względami, ponieważ decydują one o tym, czy sieć zasługuje na zaufanie: skupienie udziałów i skorelowane awarie, które mogą wyłączyć wiele węzłów naraz. Rozwiązują one te presje za pomocą dowodów sprawdzalnych, incydentów nagradzających wiarygodne usługi oraz kar przeznaczonych do odstraszenia od oszczędzania. W codziennej eksploatacji Walrus może służyć do tworzenia kopii zapasowych plików aplikacji, zbiorów danych, mediów i dzienników, pozwalając przy tym kontraktom inteligentnym odwoływać się do danych oraz do pozostałego czasu ich ważności. Długoterminowym celem jest, by przechowywanie stało się programowalne i nudne, co oznacza, że deweloperzy mogą założyć dostępność tak, jak zakładają dostęp do bazy danych, a użytkownicy mogą czuć się pewnie, że ważne dane są ich własnością, a nie wynajęte.
WALUSDT
Perp
0.1592
+1.85%