W Stanach Zjednoczonych Akt GENIUS z 2025 roku miał na celu zapewnienie federalnego ramowego dla płatnych stabelcoinów. Prawo ustaliło surowe standardy dotyczące rezerw i ochrony konsumentów. Jednak już wkrótce sektor bankowy ostrzegał Kongres przed potencjalnym luźnym punktem w regulacjach dotyczących stabelcoinów.
Ten artykuł analizuje, jakie cele miał osiągnąć Akt GENIUS oraz lukę regulacyjną, o której troskliwie mówią banki. Wyjaśnia, dlaczego banki lokalne są bardziej dotknięte niż większe instytucje, przedstawia argumenty przeciwne pochodzące z sektora kryptowalut i omawia opcje dostępne dla Kongresu.
Czego próbowała zapobiec ustawa GENIUS
Ustawa GENIUS miała na celu zapobieżenie funkcjonowaniu stablecoinów jako produktów oszczędnościowych. Ustawodawcy chcieli, aby stablecoiny nadal działały jako instrumenty płatnicze. Z tego powodu ustawa zabrania emitentom stablecoinów płacenia odsetek lub zysków posiadaczom wyłącznie za trzymanie tokena.
Banki popierały ograniczenia dotyczące stablecoinów przynoszących zyski. Twierdziły, że jeśli stablecoiny mogłyby bezpośrednio płacić zyski, mogłyby stać się alternatywą dla ubezpieczonych kont oszczędnościowych. Mogłoby to zachęcić niektórych depozytariuszy do przeniesienia funduszy z tradycyjnych kont bankowych. Banki ostrzegały również, że wpływ najbardziej dotknie mniejsze banki społecznościowe, które polegają na lokalnych depozytach, aby finansować kredyty.
Ta luka, o której mówią banki
Banki społecznościowe twierdzą, że problem nie dotyczy tego, co emitenci stablecoinów robią bezpośrednio. Zamiast tego argumentują, że luka powstaje poprzez partnerów dystrybucyjnych emitentów, w tym giełdy i inne platformy kryptograficzne.
Na początku stycznia 2026 roku Rada Bankierów Społecznościowych Amerykańskiego Stowarzyszenia Banków wezwała Senat do zaostrzenia ram GENIUS, ostrzegając, że niektóre ekosystemy stablecoinów badają postrzeganą „lukę”. Według grupy, giełdy i inni partnerzy mogą umożliwić nagrody dla posiadaczy stablecoinów, nawet gdy sam emitent nie płaci odsetek.
Ta strukturalna cecha działania stablecoinów uwydatniła lukę regulacyjną. Ustawa GENIUS ogranicza zyski płacone przez emitenta, ale niekoniecznie zapobiega platformom trzecim zachęcającym klientów do zdeponowanych stablecoinów.
Banki argumentują, że ponieważ partnerzy dystrybucyjni mogą skutecznie obchodzić ograniczenie, ustawa staje się mniej skuteczna w praktyce.
Emitent nie płaci zysku.
Platforma holdingowa salda stablecoinów wypłaca nagrody depozytariuszowi.
Z perspektywy klienta, osiągają zyski po prostu trzymając stablecoiny.
Dlaczego banki społecznościowe interesują się bardziej niż duże banki
Duże banki mogą różnicować źródła finansowania i łatwiej uzyskiwać dostęp do rynków finansowania hurtowego niż mniejsze pożyczkodawcy. Z kolei banki społecznościowe są zazwyczaj bardziej uzależnione od stabilnych depozytów detalicznych.
Dlatego bankierzy społecznościowi przedstawiają debatę o luce jako lokalny problem kredytowy. Jeśli depozyty przenoszą się z instytucji społecznościowych do sald stablecoinów, banki mogą mieć mniejszą zdolność do udzielania kredytów małym firmom, rolnikom, studentom i nabywcom domów.
Banki próbowały oszacować to ryzyko. Instytut Polityki Bankowej (BPI) argumentował, że zachęcanie do przesunięcia z depozytów i funduszy rynku pieniężnego do stablecoinów może zwiększyć koszty kredytów i zmniejszyć dostępność kredytów. BPI ostrzegał również, że te zachęty podważają ducha zakazu płacenia odsetek przez emitentów stablecoinów.
Jak nagrody mogą być oferowane bez płacenia odsetek przez emitenta
Banki argumentują, że te programy mogą być finansowane poprzez mieszankę przychodów platformy, subsydiów marketingowych, umów o podziale przychodów lub struktur afiliacyjnych związanych z emisją i dystrybucją stablecoinów.
Chociaż mechanika finansowania różni się w zależności od platformy i tokena, kontrowersje dotyczą mniej konkretnego programu, a bardziej wyniku zachęt. Banki obawiają się, że stablecoiny mogą oferować klientom banków alternatywne miejsce do przechowywania płynnych funduszy.
Banki społecznościowe wzywają Kongres do zamknięcia luki nie tylko dla emitentów, ale także dla afiliantów, partnerów i pośredników, którzy w praktyce dostarczają zyski.
Kontrargument branży kryptograficznej
Grupy rzecznicze kryptowalut i stowarzyszenia branżowe stanowczo się sprzeciwiły. Stowarzyszenie Blockchain i Rada ds. Innowacji Kryptowalut argumentują, że Kongres celowo wyznaczył wyraźną granicę, zakazując płacenia odsetek przez emitentów, jednocześnie zachowując miejsce dla platform do oferowania zgodnych z prawem nagród i zachęt.
Kontrargumenty ze strony branży kryptograficznej obejmują:
Stabilne stablecoiny nie są depozytami bankowymi: Stablecoiny są głównie narzędziami płatniczymi i rozliczeniowymi i nie powinny być regulowane jako substytuty depozytów.
Stablecoiny nie finansują pożyczek jak banki: Porównywanie stablecoinów do pożyczek finansowanych z depozytów to błąd kategorii. Grupy branżowe twierdzą, że zmuszanie stablecoinów do naśladowania ekonomiki banków tłumiłoby konkurencję, zamiast chronić konsumentów.
Zakaz nagród od stron trzecich może stłumić innowacje: Traktowanie każdego programu zachęt jako działalności zakazanej mogłoby ograniczyć wybór konsumentów i ograniczyć eksperymentowanie w obszarze płatności.
Jakie mogą być prawdopodobne opcje polityczne?
Na podstawie publicznych argumentów do tej pory, decydenci mają kilka możliwych ścieżek:
Zakaz afiliacji i partnerstwa: Rozszerzenie zakazu zysku z ustawy GENIUS na afiliantów emitenta i partnerów dystrybucyjnych.
Podejście do ujawnienia i ochrony konsumentów: Zezwolenie na nagrody, ale z wymaganiem jasnych ujawnień. Firmy kryptograficzne mogą być zobowiązane do wyjaśnienia, kto płaci nagrody, jakie ryzyka są zaangażowane i co nie jest ubezpieczone. Regulatorzy mogą również nałożyć surowsze zasady marketingowe, aby zapobiec prezentowaniu nagród jako interesów bankowych.
Wąski bezpieczny port: Zezwolenie na pewne zachęty oparte na aktywności. Na przykład, ustawa mogłaby zezwolić na nagrody powiązane z użytkowaniem, jednocześnie ograniczając zachęty oparte na saldach, które przypominają odsetki.
Jak Kongres rozwiąże ten problem, ukształtuje to, czy stablecoiny pozostaną narzędziami płatniczymi, czy mogą potencjalnie ewoluować w bardziej bankowe formy przechowywania wartości.
