Obecnie różne łańcuchy blokowe konkurują o budowę własnych ekosystemów, ale dane pozostają uwięzione w izolowanych łańcuchach — czy to naprawdę to, czego chcemy w przyszłości zdecentralizowanej? Prawdziwe przechowywanie danych może mieć w istocie ducha „niezależnego od łańcucha".
Walrus Protocol odpowiada na to pytanie konkretną architekturą. Nie zamyka się w jednym jedynym ekosystemie, lecz już na poziomie protokołu zapewnia przestrzeń do kompatybilności między łańcuchami. Choć warstwa koordynacji opiera się na wydajnym łańcuchu Sui, który obsługuje kluczowe weryfikacje i płatności, to warstwy odczytu i przechowywania są otwarte dla wielu ekosystemów, takich jak Ethereum, Solana, Avalanche i innych. Oznacza to, że deweloperzy nie muszą znacznie zmieniać lub ponownie projektować swoich rozwiązań, by korzystać z jednolitej, niezawodnej i taniej usługi przechowywania danych dla aktywów rozproszonych na różnych łańcuchach — niezależnie czy chodzi o NFT, certyfikaty aktywów rzeczywistych czy agenty AI.
W tym świetle Walrus oferuje znacznie więcej niż tylko przechowywanie danych; to raczej warstwa dostępności danych między łańcuchami, która zaprojektowana jest dla świata Web3. Dane nie są już rozdzielone przez różne podstawowe łańcuchy, ale mogą być wyszukiwane, weryfikowane i wykorzystywane na jednolitej warstwie.
Wartość takiej integracji odzwierciedla się również w tokenie WAL. WAL nie tylko przechwytuje korzyści z rozwoju ekosystemu Sui, ale także rosnące zapotrzebowanie na dane weryfikowalne i programowalne w całym świecie wielołańcuchowym. Jest to raczej miernik wartości przepływu danych między ekosystemami.
Wraz z przekroczeniem liczby 120 projektów dołączonych i ich ciągłym wzrostem, Walrus wydaje się wskazywać na pewien trend: klucz do przyszłej infrastruktury przechowywania danych może nie leżeć w tym, kto przechowuje więcej lub dłużej, ale w tym, kto potrafi najefektywniej połączyć dane rozdzielone między łańcuchami. Gdy dane będą mogły swobodnie przepływać, wartość zacznie się naprawdę gromadzić.
