Walrus traktuje przechowywanie jako wspólną odpowiedzialność
W Web2 przechowywanie jest zadaniem kogoś innego. W Web3 często staje się problemem dla wszystkich. Walrus wybiera środkową drogę: przechowywanie jest obsługiwane przez sieć, ale odpowiedzialność jest rozdzielona i weryfikowalna. Jako twórca, to wydaje się zdrowsze. Nie polegasz ślepo na firmie, ale także nie odbudowujesz logiki przechowywania samodzielnie.
