Transakcja ADAUSDT: próba dołączenia do pozytywnego scenariusza. Wejście planowane było od retestu najbliższego imbalansu, cele — powrót do poziomów wyższej struktury.
Rynek zrealizował negatywny scenariusz: zadziałał kontur zabezpieczający, automatyka zamknęła transakcję w 0 / BE.
Pytanie: gdzie przebiega granica, po której imbalans przestaje być strefą przyciągania i zaczyna działać jako pułapka płynności? I co w tym momencie powinno stać się wyzwalaczem przebudowy zabezpieczenia: czas w strefie, wolumen, prędkość, reakcja po retescie?
