@Walrus 🦭/acc Większość ludzi zauważa przechowywanie tylko wtedy, gdy zawiedzie. Nie w sposób abstrakcyjny, ale w sposób, w jaki żołądek się zaciska, gdy link się łamie, plik nie chce się załadować, lub produkt nagle wydaje się, jakby został zbudowany na piasku. Walrus istnieje w tej emocjonalnej luce. Stara się sprawić, by „duże blobki” znów wydawały się nudne — media, modele, archiwa, zbiory danych, ciężkie obiekty, które nie pasują idealnie do łańcucha, ale wciąż muszą być traktowane jak prawda pierwszej klasy. Kiedy Walrus działa, nikt nie klaska. Rzeczy po prostu wciąż się pojawiają, gdy powinny.
Głębszym powodem, dla którego Walrus ma znaczenie, jest to, że duże dane to miejsce, w którym zaufanie staje się kosztowne. Malutka wiadomość na łańcuchu może być weryfikowana przez wiele maszyn bez większych problemów. Duża bloba jest inna. Porusza się wolno, kosztuje dużo do replikacji i łatwo można ją źle obsłużyć, zanim ktokolwiek to zauważy, aż do najgorszego momentu. Kiedy budujesz z Walrus, nie tylko wybierasz, gdzie znajdują się dane. Wybierasz, z jakim rodzajem awarii możesz się pogodzić. Wybierasz, czy twoi użytkownicy będą mieli doświadczenie.
