Iran jest już od dwóch tygodni w niemal całkowitym blackoutcie internetowym od 8 stycznia 2026 roku, z dostępem jedynie do wewnętrznej sieci kontrolowanej przez państwo. Chociaż w ostatnich godzinach zaczęto znosić pewne ograniczenia w aplikacjach do przesyłania wiadomości, międzynarodowa łączność pozostaje minimalna i mocno filtrowana.

📌 Kontekst blackoutu

Początek blokady: 8 stycznia 2026.

Oficjalny powód: represja masowych protestów wywołanych upadkiem rialu, które rozszerzyły się o żądania zmiany politycznej.

Czas trwania: 14 dni z rzędu bez dostępu do sieci globalnej.

Ograniczony dostęp: tylko do krajowej intranetu z lokalnymi usługami i mediami państwowymi.

Główne skutki

Komunikacja: obywatele odcięci od świata zewnętrznego, co utrudnia połączenia, e-maile i media społecznościowe.

Gospodarka: lokalne przedsiębiorstwa poważnie dotknięte, szczególnie handel elektroniczny i transfery międzynarodowe.

Społeczeństwo: niepewność i dezinformacja; pytania takie jak „Czy masz internet? Wiesz, kiedy wróci?” powtarzają się na ulicach Teheranu.

Sygnaly częściowego otwarcia

Aplikacje do przesyłania wiadomości: od 22-23 stycznia obserwuje się większą dostępność WhatsApp, Telegram i usług pracy.

VPN-y: więcej tuneli udaje się połączyć, chociaż z silnym filtrowaniem („filternet plus”).

Aktualny stan: obserwowana łączność międzynarodowa nadal jest niska; nie ma oficjalnego ogłoszenia o pełnej restauracji.

Ryzyka i konsekwencje

Polityczne: blackout ma na celu kontrolowanie przepływu informacji i ukrycie skali represji.

Humanitarne: ogranicza zdolność do zgłaszania nadużyć i otrzymywania wsparcia międzynarodowego.

Technologiczne: wzmacnia zależność od państwowego intranetu, z ryzykiem przedłużonej izolacji cyfrowej.

👉 Podsumowując: Iran ma już dwa tygodnie bez globalnego internetu, z poważnymi skutkami społecznymi i ekonomicznymi. Chociaż są nieśmiałe sygnały ponownego otwarcia w aplikacjach do przesyłania wiadomości, kraj wciąż jest praktycznie odcięty od świata.