Największy spadek w Web3 nie wynika z wrogości lub sceptycyzmu. Pochodzi z tarcia, które pojawia się zbyt wcześnie. Nowi użytkownicy są natychmiast proszeni o wybór portfela, zrozumienie sieci, interpretację ostrzeżeń, zatwierdzenie opłat i dekodowanie nieznanych komunikatów. Każdy krok jest mały sam w sobie, ale razem tworzą stres decyzyjny. Impuls umiera, zanim ciekawość ma szansę przekształcić się w zaangażowanie.
Siłą Vanara jest to, że traktuje ten problem jako porażkę projektową, a nie porażkę użytkownika. System ogranicza liczbę wyborów, jakie osoba musi podjąć na początku, aby uwaga pozostawała na samej doświadczeniu, a nie na maszynerii, która się pod tym kryje. Kiedy ścieżka wydaje się jasna, ludzie zostają dłużej. Kiedy zostają dłużej, uczą się poprzez korzystanie, zamiast przez studiowanie.
W przypadku gier i środowisk napędzanych przez twórców, ma to większe znaczenie niż surowe cechy techniczne. Utrzymanie użytkowników nie wynika z dobrze wyjaśnionej złożoności. Pochodzi z złożoności ukrytej, dopóki nie jest faktycznie potrzebna. Podejście Vanara sugeruje, że obniżenie obciążenia poznawczego może być jedną z najskuteczniejszych strategii wzrostu w Web3, nawet jeśli jest najmniej omawiane.
@Vanarchain #vanar $VANRY
