Dlaczego walrus potrzebuje metadanych on-chain, nawet jeśli dane są off-chain
Cykliczną awarią w systemach przechowywania jest oddzielanie danych od ich powierzchni kontrolnej. Pliki żyją off-chain, podczas gdy uprawnienia, czas życia i własność są śledzone nieformalnie lub poza systemem. Gdy coś się zmienia, automatyzacja się łamie, a audyty pozostają w tyle za rzeczywistością.
Walrus wypełnia tę lukę, kotwicząc metadane blobów on-chain, jednocześnie utrzymując dane główne off-chain. Każde zapisanie bloba tworzy obiekt Sui, który rejestruje ID bloba, właściciela, zakres epok i stan odnowienia. Komitety i wyzwania dostępności bezpośrednio odnoszą się do tego obiektu. Nic nie polega na zewnętrznych indeksach ani umowach pobocznych.
Mechanicznie umożliwia to ścisłą koordynację. Gdy blob jest odnawiany, obiekt on-chain aktualizuje się, a komitety nadal dowodzą dostępności. Gdy blob wygasa, obiekt odzwierciedla ten stan, a węzły przestają go obsługiwać. Automatyzacja podąża za stanem, a nie za założeniami. Umowy mogą przenosić własność, wydłużać czas trwania lub niszczyć odniesienia bez dotykania danych podstawowych.
Typowa operacja wygląda tak. Zbiór danych jest przesyłany. Jego obiekt metadanych jest odniesiony przez inną umowę. Ta umowa sprawdza wygaszenie przed użyciem. Jeśli epoka minęła, wywołanie kończy się niepowodzeniem w sposób czysty. Każda zmiana cyklu życia wymaga transakcji on-chain.
Walrus używa metadanych on-chain, aby utrzymać dane off-chain w zarządzalności, a nie w niewidzialności.
