Web3 spędził lata udowadniając, że własność może istnieć w łańcuchu, ale sama własność nigdy nie była całą historią. Kiedy ludzie faktycznie korzystają z aplikacji zdecentralizowanych, to, z czym mają do czynienia, nie jest hashem transakcji ani inteligentnym kontraktem. Interakcjonują z obrazami, metadanymi, plikami multimedialnymi i treściami aplikacji. Z biegiem czasu stało się jasne, że wiele systemów Web3 było silnych w rejestrowaniu własności, ale kruche, gdy chodziło o zachowanie danych, które nadają własności sens. To jest przestrzeń problemowa, w której Walrus staje się istotny.
Większość blockchainów nigdy nie została zaprojektowana do efektywnego przechowywania dużych wolumenów danych. W rezultacie aplikacje Web3 mocno polegają na przechowywaniu offchain. Na początku centralne przechowywanie wydawało się rozsądnym kompromisem. Było szybkie, znajome i pozwalało zespołom działać szybko. Ale w miarę jak projekty dojrzewały, a użytkownicy zaczęli traktować produkty Web3 jako coś, do czego będą wracać przez miesiące lub lata, słabości tego podejścia stały się oczywiste. Linki przestały działać. Metadane zniknęły. Całe aplikacje straciły kontekst. Nic w blockchainie nie zawiodło technicznie, a jednak doświadczenie zawiodło całkowicie.
Walrus podchodzi do przechowywania jak do infrastruktury, a nie wygody. Zamiast traktować dane jako coś tymczasowego, traktuje je jako coś, co musi przetrwać przez czas, cykle rynkowe i zmiany uwagi. W Web3 dane reprezentują pamięć. Przechowują tożsamość, kreatywność i historię. Kiedy ta pamięć znika, decentralizacja wydaje się pusta. Walrus został zaprojektowany, aby zapewnić, że zawartość za NFT, aplikacjami i cyfrowymi tożsamościami pozostaje dostępna długo po tym, jak początkowa ekscytacja opadnie.
Postrzegam Walrusa jako część szerszej zmiany w myśleniu o Web3. W miarę dojrzewania ekosystemu, użytkownicy przestają tolerować zepsute doświadczenia. Oczekują niezawodności. Oczekują, że to, co zbudują dzisiaj, będzie istnieć również jutro. Walrus nie stara się przyciągać uwagi. Jego rolą jest cicha praca w tle, zapewniając, że dane pozostają tam, gdzie powinny. Kiedy przechowywanie działa prawidłowo, użytkownicy rzadko to zauważają. Ale gdy zawiedzie choć raz, zaufanie zostaje naruszone.
Długoterminowe skupienie Walrusa odzwierciedla sposób, w jaki dostosowuje on zachęty. System zachęca do zachowań, które priorytetowo traktują dostępność w czasie, a nie krótkoterminową wydajność. Tworzy to środowisko, w którym niezawodność jest nagradzana, a zaniedbanie jest zniechęcane. Zamiast gonić za hype'em, Walrus buduje znaczenie poprzez konieczność.
W miarę jak Web3 rozszerza się na obszary takie jak gry, platformy społecznościowe i gospodarki twórców, znaczenie niezawodnych danych tylko wzrośnie. Te aplikacje nie mogą funkcjonować, jeśli treści znikają lub stają się niedostępne. Walrus staje się ważniejszy nie dlatego, że się zmienia, ale dlatego, że oczekiwania rosną. Czasami najważniejsza infrastruktura to ta, która po prostu zapewnia, że nic się nie psuje.
\u003cm-12/\u003e \u003cc-14/\u003e\u003ct-15/\u003e
