Japonia podjęła krok, który wielu uważało za niemożliwy. Bank Japonii ponownie podniósł stopy procentowe, przesuwając rentowności obligacji rządowych w obszar, który nowoczesny system finansowy nigdy wcześniej nie musiał absorbować. To nie jest lokalna korekta polityki. To globalny test stresowy — a rynki mogą mieć tylko dni, a nie miesiące, aby poczuć wpływ.
Przez dekady Japonia działała w warunkach bliskich zeru stóp procentowych. Ta polityka nie była tylko akomodacyjna; była wsparciem życia. Pozwoliła starzejącej się, silnie zadłużonej gospodarce funkcjonować bez konfrontacji z prawdziwym kosztem kapitału.
Wsparcie to jest teraz wycofywane — a matematyka staje się bezlitosna.
Problem zadłużenia, z którego nikt nie ucieka
Japonia ma około 10 bilionów dolarów długu publicznego, kwotę, która nadal rośnie. Rosnące stopy procentowe natychmiast przekładają się na wyższe koszty obsługi długu. W miarę jak płatności odsetkowe pochłaniają coraz większą część dochodów rządowych, elastyczność fiskalna się załamuje.
Żaden nowoczesny system gospodarczy nie ucieka od tej dynamiki w czysty sposób. Historyczne wyniki są ograniczone:
domyślny, restrukturyzacja lub inflacja.
Wyzwanie Japonii jest dodatkowo skomplikowane przez fakt, że nie może izolować swoich problemów wewnętrznie. Japonia jest głęboko osadzona na globalnych rynkach kapitałowych — a gdy Japonia działa, płynność porusza się razem z nią.
Ukryta globalna fala szokowa
Japońskie instytucje posiadają biliony dolarów w zagranicznych aktywach, w tym ponad 1 bilion dolarów w obligacjach skarbowych USA i setki miliardów w akcjach i obligacjach globalnych. Te alokacje miały sens, gdy stopy procentowe w Japonii były bliskie zera.
To założenie teraz się łamie.
Gdy krajowe obligacje w końcu oferują znaczące zyski, zagraniczne aktywa — po dostosowaniu do zabezpieczenia walutowego — stają się znacznie mniej atrakcyjne. W niektórych przypadkach obligacje skarbowe USA stają się nieopłacalne dla japońskich inwestorów.
To nie jest panika. To arytmetyka.
Kapitał zaczyna wracać do domu. Nawet częściowa repatriacja — kilka setek miliardów dolarów — nie jest „uporządkowaną rotacją”. To jest próżnia płynności na rynkach globalnych.
Prawdziwy detonator: handel carry na jenie
Najbardziej bezpośrednie ryzyko leży w handlu carry na jenie, szacowanym na ponad 1 bilion dolarów. Przez lata inwestorzy pożyczali tanio w jenach i inwestowali te środki w akcje, kryptowaluty i rynki wschodzące.
Rośnie japońska stopa procentowa, a silniejszy jen odwraca tę transakcję do góry nogami.
W miarę jak koszty finansowania rosną i straty walutowe się kumulują, transakcje carry się wycofują. Wezwania do uzupełnienia zabezpieczeń przyspieszają. Zaczyna się przymusowa sprzedaż. Korelacje zbliżają się do jedności.
Wszystko się sprzedaje — razem.
Dlaczego szok przemieszcza się do USA.
Gdy różnice w dochodach między USA a Japonią się zmniejszają, Japonia ma mniejszą motywację do finansowania deficytów USA. Zmniejszone zagraniczne zapotrzebowanie na obligacje skarbowe podnosi koszty pożyczek w USA, zaostrzając warunki finansowe na całym świecie.
A Bank Japonii może nie mieć jeszcze dość.
Kolejna podwyżka stóp procentowych wzmocni każdy efekt: silniejszy jen, szybsze wycofywanie z carry-trade i natychmiastowa presja na aktywa ryzykowne w całym zakresie.
Brak łatwego wyjścia
Japonia nie ma już możliwości drukowania bez konsekwencji. Inflacja już jest na wysokim poziomie. Dalsza ekspansja monetarna zagraża osłabieniem jena, podnoszeniem kosztów importu i wywoływaniem niestabilności wewnętrznej.
Era bezbolesnej polityki dobiegła końca.
#GlobalLiquidity #YenCarryTrade #BondMarketStress #MacroShock #MarketVolatility
Śledź RJCryptoX, aby otrzymywać powiadomienia w czasie rzeczywistym 🚨