空空果实

30 000 u osiągnęło 246 000 u, zysk brutto już ponad 200 000 u,
cel to 1 000 000 u, cały czas otwarte konto z rzeczywistymi danymi.

Cudowni Tajwańczycy...

Dlaczego mówimy, że amerykańskie siły zbrojne porwali Maduro, a zwycięzcą zostaną chińskie przedsiębiorstwa naftowe? Nie wierzysz? Spójrz tylko na stary artykuł, by to zobaczyć!
3 stycznia 2026 roku, amerykańskie jednostki specjalne bezwzględnie wywieźły parę Maduro z kraju. To działanie wywołało szok na całym świecie. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że Stany Zjednoczone ponownie przywracają kontrolę nad państwem posiadającym największe zasoby ropy naftowej na świecie – Wenezuelą, której zasoby ropy wynoszą 303,8 miliarda baryłek, znacznie więcej niż Arabia Saudyjska i Rosja.
Biały Dom natychmiast oświadczył, że amerykańskie przedsiębiorstwa naftowe będą kierować naprawą starzejących się złóż i pełnić kontrolę nad infrastrukturą energetyczną.
Czy to rzeczywiście tak? Głośno twierdzę: patrz, na końcu, stabilnie zyskującym może nie być amerykańskie przedsiębiorstwo naftowe, ale chińskie.
Jeśli nie wierzysz, weź pod uwagę ten stary artykuł – 1 stycznia 2024 roku, na południu Iraku, w polu węglowym Gieczurna 1, China National Petroleum Corporation (CNPC) oficjalnie przejęła od amerykańskiej ExxonMobil rolę lidera kontraktu i stała się największym operatorem i akcjonariuszem tego ogromnego pola.
Gieczurna 1 to jedno z największych pól w Iraku i jedno z najważniejszych na świecie w produkcji ciężkiej ropy, o możliwościach produkcyjnych przekraczających 400 tys. baryłek dziennie. Kiedy USA inwazyjnie zajęły Irak, oficjalnym powodem była walka z terroryzmem i niszczenie broni masowego rażenia, ale w rzeczywistości głęboko zaangażowali się w system energetyczny tego kraju. ExxonMobil zdobyła prowadzenie projektu w 2009 roku, uznawana za strategiczny punkt powrotu USA do rdzenia energetycznego Bliskiego Wschodu. Jednak mniej niż 15 lat później, ten był kiedyś reprezentatywny dla hegemonii energetycznej USA, zrezygnował i przekazał projekt Chińczykom.
Dlaczego? Przyczyny są bardzo realne: choć pole Gieczurna ma dużą produkcję, to ropa ciężka i bogata w siarkę, jej eksploatacja i transport są kosztowne, okres zwrotu inwestycji długi, a sytuacja bezpieczeństwa w Iraku ciągle niepewna. Z kolei ropa shale w USA jest szybka, taneczna i generuje szybkie zyski, więc kapitał naturalnie ucieka do kraju.
Natomiast logika chińskich przedsiębiorstw naftowych jest całkowicie inna. Mają wspieranie strategii narodowej, dążą do długoterminowego zapewnienia zasobów i kanałów rozliczeń w yuanie, a nie maksymalizacji krótkoterminowych zysków. Co ważniejsze, Chiny posiadają kompletną strukturę przetwórstwa, która potrafi efektywnie przetwarzać ciężką ropę – właśnie taką, jaką ma Wenezuela.
Przedsiębiorstwa takie jak Chevron wielokrotnie deklarowały, że nie chcą wracać do Wenezueli – powód był taki sam: „zbyt duże ryzyko, zbyt słabe infrastruktury, zbyt niski zwrot inwestycji”. A to właśnie dlatego mówimy: nawet jeśli USA porwą Maduro, to zwycięzcą zostaną chińskie przedsiębiorstwa naftowe. Nowa informacja z początku 2024 roku o przekazaniu pola już zawiera odpowiedź.