Rasool_Sahib

Następna faza internetu będzie określona skalą. Miliony użytkowników, autonomiczne agenty i modele AI będą ciągle generować i zużywać dane. Serwery centralne mają trudności z tym obciążeniem, co prowadzi do zakłóceń, awarii i problemów z kontrolą. Rozproszona infrastruktura danych oferuje bardziej zrównoważony sposób rozwoju.
Rozdzielając dane między niezależnymi węzłami, systemy rozproszone eliminują zależność od jednego dostawcy. Nawet jeśli części sieci ulegną awarii, dane pozostają dostępne. Ta architektura odpowiada kluczowym zasadom otwartych sieci: odporności, przejrzystości i neutralności. Zgodnie z tymi zasadami działa również w rzeczywistych warunkach wysokich obciążeń aplikacji, które nie mogą sobie pozwolić na przerwy w działaniu.

Web3 obiecuje dezentralizację, ale wiele aplikacji wciąż opiera się na zdecentralizowanych backendach danych. Ta sprzeczność tworzy ukryte ryzyka. Jeśli dostęp do danych się nie powiedzie, nawet najbardziej dezentralizowane smart contract staje się bezużyteczny. Infrastruktura skupiona na danych rozwiązuje tę lukę, uczyniając dostępność i neutralność zasadami projektowymi, a nie pochodnymi rozważaniami.
Dezentralizowane warstwy danych zapewniają, że informacje pozostają dostępne niezależnie od wzrostu ruchu, prób cenzury lub awarii regionalnych. Jest to szczególnie ważne dla systemów opartych na sztucznej inteligencji, które wymagają ciągłego dostępu do dużych ilości danych, aby działać poprawnie. Bez niezawodnej dostępności danych, agenty AI, platformy analityczne i aplikacje w czasie rzeczywistym nie mogą skalować.

Przez większość historii internetu dane istniały pod centralnym zarządzaniem. Znajdują się na serwerach należących do korporacji, podlegają awariom, cenzurze, zmianom polityki lub prostym awariom technicznym. Ten model działał dla Web2, ale przestaje działać w kontekście Web3 i AI, które wymagają ciągłej dostępności i neutralności. Infrastruktura rozproszona wprowadza podstawową zmianę: dane nie zależą już od jednej instytucji, by istnieć.
Z Walrus dane traktowane są jako suwerenne. Są rozproszone w globalnej sieci węzłów, replikowane dla odporności i dostępne bez konieczności polegania na jednym dostawcy. Ten projekt znacznie zmniejsza punkty jednolitego awarii i zapewnia, że aplikacje pozostają funkcjonalne nawet pod presją. Dla programistów oznacza to budowanie systemów bardziej wytrzymały domyślnie.

Przyjęcie blockchaina w finansach weszło w nową fazę. Pytanie brzmi nie to, czy instytucje będą używać blockchaina, ale które architektury są wystarczająco dojrzałe, aby je wspierać. Przejście od eksperymentów do infrastruktury wymaga innej filozofii projektowej – takiej, którą Fundacja Dusk przyjęła od samego początku.
Większość wczesnych blockchainów optymalizowanych pod nieograniczoną innowację i globalną przejrzystość. Choć potężne, ten model koliduje z działaniem regulowanej finansów. Instytucje muszą chronić dane klientów, zarządzać obowiązkami ujawniania i zapewniać zgodność transakcji z przepisami terytorialnymi. Warstwa 1 Dusk przyjmuje te rzeczywistości zamiast próbować je obejść.

Większość łańcuchów bloków warstwy 1 nie została stworzona z myślą o instytucjach. Powstały one z perspektywy użytkowników detalicznych, gdzie otwartość, anonimowość i szybkość miały większe znaczenie niż zarządzanie, jasność prawna czy ochrona danych. W rezultacie wiele instytucji, które rozważają wdrożenie łańcucha bloków, szybko napotyka ograniczenia strukturalne. To właśnie tę lukę Dusk Foundation stworzyła w celu wypełnienia.
Tradycyjne finanse działają na podstawie jasnych zasad. Prawa dotyczące prywatności danych, obowiązki zgodności oraz możliwość audytu nie są opcjonalne — są podstawą. Publiczne łańcuchy bloków domyślnie ujawniają dane transakcji wszystkim. Dla instytucji taki poziom przejrzystości to nie innowacja, a ryzyko. Architektura warstwy 1 Dusk ponownie rozważa tę założenie, wprowadzając poufność jako podstawową cechę protokołu, a nie dodatkową funkcję zewnętrzna.

Większość łańcuchów blockchain warstwy 1 została zaprojektowana z otwartością i możliwością uczestnictwa bez upoważnienia jako podstawowymi zasadami. Choć ten model działa dobrze w ekosystemach napędzanych przez detalicję, tworzy trudności dla instytucji, które muszą działać w ściśle regulowanych, prywatnych i zgodnych z przepisami ramach. Ta przerwa między innowacją dezentralną a rzeczywistą finansami to miejsce, w którym pojawia się wizja Fundacji Dusk.
Dusk buduje celowo zorientowaną łańcuchową blockchain warstwy 1 specjalnie dla instytucji. Zamiast dodawać zgodność do istniejącej publicznej łańcuchy, architektura Dusk została zaprojektowana od podstaw w celu wspierania regulowanych działań finansowych bez poświęcania dezentralizacji.